Непалын үерийн гамшгийн үеэр сургуулийн захирал аюулын тухай мэдээлэл авсан даруйдаа 900 сурагчийг нүүлгэн шилжүүлж, ердөө 10 минутын дараа сургуулийг үерийн ус бүрхжээ.

Непалын Нувакот мужийн Трибхуван Тришули дунд сургуулийн захирал Ражендра Давади хүчтэй үерийн аюул ойртож буй тухай анхааруулгыг хүлээн авсныхаа дараа цаг алдалгүй шийдвэр гарган, 900 орчим сурагчийн амийг аварсан байна.

Тэрээр BBC-д өгсөн ярилцлагадаа гамшгийн тухай анхааруулгыг орон нутгийн цагаар 09:10 цагт дөрвөн өөр хүнээс дараалан утсаар хүлээн авсан гэж ярьжээ.

Эхний дуудлагуудын дараа Давади нөхцөл байдлыг нухацтай үнэлж, сурагчдыг нэн даруй сургуулиас гарган өндөрлөг газар руу явуулах шийдвэр гаргасан байна. Мөн сурагчид дүүрэн явж байсан автобуснуудыг буцааж, аюултай бүсээс холдуулахыг тушаажээ.

Түүний хэлснээр сургуулийн нүүлгэн шилжүүлэлтийг 10 минутаар хойшлуулсан бол өөрөө болон 900 сурагч өнөөдөр амьд үлдэхгүй байх байжээ.

“Хэрэв бид хурдан шийдвэр гаргаагүй, ердөө 10 минут хоцорсон бол сурагчид, би ч гэсэн өнөөдөр тантай ярилцаж чадахгүй байх байсан” хэмээн Давади BBC-д ярьсан байна.

Эцэг эхийн нэг дуудлага шийдвэрийг баталгаажуулжээ

Аюулын талаарх мэдээллийг дөрвөн хүн богино хугацаанд дараалан өгсөн нь сургуулийн захиралд нөхцөл байдлын ноцтой байдлыг ойлгоход тусалсан байна.

Түүнчлэн нэг сурагчийн эцэг сургууль дээр ирж, охиноо авч явахаар болсон тухай хэлжээ.

“Нэг эцэг эх ирээд ‘том үер ирж байна, би энд охиноо авахаар ирлээ’ гэж хэлсэн. Эцэг эхчүүд ямар нэгэн ноцтой шалтгаангүйгээр ингэж яаран ирдэггүй. Тиймээс би хүүхдүүдийг нүүлгэн шилжүүлэхдээ нэг секунд ч алдаж болохгүй гэдгийг ойлгосон” гэж Давади ярьжээ.

Тэрээр хичээл нэг өдөр тасарсан ч болох тул эрсдэл хийх шаардлагагүй гэж үзсэн байна.

“Үер ирээгүй байсан ч ердөө нэг өдрийн хичээл л тасрах байсан. Харин одоо бид маш олон хүний амийг аварсандаа бахархаж байна” хэмээн тэр хэлжээ.

Сурагчид үерээс ердөө хэдхэн секундын өмнө зугтжээ

16 настай сурагч Юниша Аматья сургуулийнхаа бусад хүүхдүүдийн хамт үерээс амьд гарахын тулд уулын өөд гүйсэн байна.

Тэрээр BBC-д “Би найзуудынхаа хамт ердөө 10 секундын зөрүүтэй амьд үлдсэн” хэмээн ярьжээ.

Үер болох үед сурагчид хичээлдээ сууж байсан бөгөөд эхэндээ нөхцөл байдал ямар аюултай болохыг ойлгоогүй байна. Багш нар таван минутын дараа сурагчдад үерийн аюулын талаар мэдэгдэж, сургуулиас гарахыг тушаажээ.

Юниша болон түүний найзууд сургуулийн арын нарийн замаар өндөрлөг газар руу авирч гарсан байна.

Тэрээр алхахад хүндрэлтэй байсан тул найзууд нь тусалж, эгц налуугаар дээш гарчээ. Тэд нарийн шат ашиглан сургуулийн ар талаас зугтсан бөгөөд удалгүй сургуулийн ойролцоох зах, худалдааны төв үерийн усанд урсан алга болсон байна.

“Миний гутал халтирч унадаггүй байсан нь аз болсон. Хэрэв барьц муутай байсан бол би уначих байсан. Хүмүүс аюулгүй газар хүрэхийн тулд бие биенээ түлхэлцэн яарч байсан. Өөр замаар зугтсан хүмүүсийн зарим нь үерт урссан гэж сонссон” хэмээн Юниша ярьжээ.

Сургууль бүхэлдээ шавар, нурангид дарагджээ

Үерийн ус маш хурдан ирсэн тул сургуулийн барилгаас ердөө 100 метрийн зайд байсан дотуур байрны барилга хүртэл бараг тэр даруй усанд автаж, дараа нь сургууль бүхэлдээ шавар, нурангид дарагджээ.

Сурагчид болон багш нар эхлээд сургуулиас хэдэн зуун метрийн зайд орших өндөрлөг газар руу гарч, улмаар хөрш тосгон руу шилжсэн байна.

Гэвч зам, тээврийн сүлжээ тасарсан тул олон сурагч, багш хоёр шөнө тусламж ирэхийг хүлээн, гацсан байжээ. Улмаар захирал Давади болон Юниша нарыг нисдэг тэргээр төрөлх тосгонд нь хүргэсэн байна.

Охины аав охиноо нас барсан гэж боджээ

Энэ үеэр сурагчдын ар гэрийнхэн хүүхдүүдтэйгээ холбоо барихыг оролдож, амьд эсэхийг нь мэдэхийн тулд сандарсан байдалтай байжээ.

Юнишагийн ээж Сабина Кумари Шреста охин болон нөхөртэйгөө утсаар холбогдох гэж удаа дараа оролдсон ч утас нь холбогдохгүй байсан гэж ярьсан байна.

Охины аав Юбараж Аматья үерийн мэдээ тармагц сургуулийн зүг яаран очжээ.

Тэрээр Тришули захын орчимд хүрэхэд үерийн ус бүх зүйлийг урсган авч явсан байсныг хараад охиноо амьд үлдээгүй гэж бодсон байна.

“Би охиныхоо дугаар руу залгасан ч холбогдохгүй байсан. Хэдхэн минутын дараа сургууль руу нь яараад очиход Тришули зах бүхэлдээ үерт урссан байсан. Тэгээд охин минь байхгүй болсон гэж бодсон” хэмээн тэр ярьжээ.

Тэрээр бараг нэг цагийн турш охинтойгоо холбогдож чадаагүй байна. Харин эцэст нь утас холбогдож, Юниша аавынхаа дуудлагыг авсан байна.

“Охин минь эцэст нь утсаа авсан. Би өөрийгөө барьж чадалгүй уйлсан. Надтай хамт байсан хоёр хамаатан ч уйлж, намайг тэвэрсэн” гэж аав нь дурсжээ.

Юниша ч аавтайгаа утсаар ярьсан тэр мөчийг санахдаа сэтгэл нь хөдөлсөн байна.

“Уулын орой дээр гарсны дараа аав над руу залгасан. Түүний хоолой уйлсан байсан. Би тэр үед юу ч хэлж чадаагүй” гэж охин ярьжээ.

Юнишагийн гэр бүлийнхэн түүнийг гурван өдрийн дараа буюу баасан гарагт гэртээ эргэн ирэхэд нь баяртайгаар угтсан байна.

“Одоо би хичээлээ яах бол гэж санаа зовж байна”

Үерийн гамшиг Юнишагийн гэр бүлийг салгах шахсан төдийгүй түүний цаашдын боловсролд ч тодорхойгүй байдал үүсгэжээ.

“Одоо би цаашид хэрхэн хичээлээ үргэлжлүүлэх бол гэж санаа зовж байна. Хэрэв сургуулиа солих шаардлагатай бол хуучин найзуудаа орхиж, шинэ найз нөхөдтэй болоход хүндрэлтэй байх болно. Цаашдын хичээлдээ санаа зовж, гунигтай байна” хэмээн тэр хэлжээ.

Сургуулийн захирал Давади цаашид ийм гамшгийн үед илүү үр дүнтэй ажиллахын тулд сэрэмжлүүлэх сирен, нүүлгэн шилжүүлэх дохио зэрэг системийг сайжруулах шаардлагатай гэж үзэж байна.

Гэхдээ тэр өөрийн гаргасан шийдвэрийн ачаар олон зуун хүүхэд амьд үлдсэн гэдэгт итгэлтэй байгаа аж.

“Хэрэв би хичээл дууссаны дараа сургуулийг хаах шийдвэр гаргасан бол энд юу ч үлдэхгүй байсан. Зөвхөн 09:30 цагт сургуулийн хонх дуугарсаар байх байсан” хэмээн Давади хэлжээ.

Непалд болсон үер, хөрсний нуралтын улмаас дор хаяж 794 хүн амиа алдаж, 2,426 хүн сураггүй болсон талаар BBC мэдээлсэн байна.

Эх сурвалж: BBC