Өнөөдөр Л.Оюун-Эрдэнийн хэлсэн үгсийг зүгээр нэг “Ерөнхий сайд асны байр суурь” гэж харахад дутуу.

Намрын чуулган эхэлж, эрх баригчдын дотоод зөрчил ил гарч байгаа энэ үед тэр хамгийн эмзэг цэгүүдийг онилж ярив. Г.Занданшатар, Б.Энхбаяр, Н.Учрал нарын нэрийг холбож, улс төрийн өнөөгийн нөхцөл байдлыг тайлбарласан нь зүгээр нэг шүүмжлэл биш, харин өөрийнхөө улс төрийн байр суурийг дахин тодорхойлж буй дохио гэж харагдаж байна.

Л.Оюун-Эрдэнэ Ерөнхий сайдын суудлаас буусныхаа дараа хэсэг хугацаанд ажиглагчийн байр суурь барьсан. Харин өнөөдөр тэр дахин илүү идэвхтэй, илүү дайчин өнгөөр ярьж эхэллээ.

Энд нэг зүйл анхаарал татна.

Тэр өнөөдрийн Засгийн газрыг зүгээр л шүүмжлээд байгаа юм биш. Өөрийнх нь улс төрийн үеийн дараа бий болсон нөхцөл байдлыг тайлбарлах эрхийг өөртөө буцаан авч байна. Өөрөөр хэлбэл:

"Би буусан. Гэхдээ улс төрөөс гараагүй" гэсэн мессеж.

Одоо гол асуулт нь Оюун-Эрдэнэ яг маргааш Ерөнхий сайд болох эсэх биш. Харин МАН доторх дараагийн улс төрийн хуваарилалтад тэр ямар байр суурь эзлэх вэ.

Өнгөрсөн хугацаанд түүний хамгийн том улс төрийн капитал нь эрх мэдэл биш, өөрийн бий болгосон улс төрийн сэдэв, тодорхой хүрээлэл, парламент дахь нөлөө байсан. Өнөөдрийн хурц мэдэгдлүүдээс харахад тэр энэ капиталаа дахин хөдөлгөж эхэлж байна. Гэхдээ нэг эрсдэл бий.

Өнгөрсөн Засгийн газрын алдаа, маргаантай шийдвэрүүдээс өөрийгөө бүрэн тусгаарлаж чадахгүй бол өнөөдрийн шүүмжлэл эргээд өөрт нь ирнэ.

Тиймээс Л.Оюун-Эрдэнийн өнөөдрийн улс төрийн зорилго “буцаж ирэх” гэхээсээ илүү өөрийгөө дахин сонсогдохуйц улс төрийн тоглогч болгох явдал байж болох юм.

Монголын улс төрд нэг зүйл тодорхой: Суудлаас бууна гэдэг улс төрөөс гарна гэсэн үг биш. Л.Оюун-Эрдэнэ өнөөдөр үүнийг дахин санууллаа.

Н.Сүрэн